Czym jest hazard

Co to jest kompulsywny hazard?

Kompulsywny hazard to niewątpliwie ciężka, śmiertelna i postępująca choroba ciała, duszy i emocji, której według obecnej wiedzy medycznej nie można wyleczyć, a są duże szanse na jej zatrzymanie.

Wg ICD-10, patologiczny hazard „polega na często powtarzającym się uprawianiu hazardu, który przeważa w życiu człowieka ze szkodą dla wartości i zobowiązań społecznych, zawodowych, materialnych i rodzinnych”.

Klasyfikacja Hazardu

Fazy patologicznego hazardu wg dra Roberta Custera:

  1. Faza grania ryzykownego (the adventurous phase),
  2. Faza utraty kontroli (the losing phase) ,
  3. Faza desperacji (the desperation phase)

 

Fazy hazardu wg Illinois Institute for Addiction Recovery:

  1. Faza  zwycięstw  – granie okazjonalne, fantazjowanie na temat wielkich wygranych, duże wygrane powodujące coraz silniejsze pobudzenie, coraz częstsze zakłady i coraz wyższe stawki; człowiek zaczyna wierzyć w to, że będzie zawsze wygrywać a w przypadku osiągnięcia „wielkiej wygranej” dąży do jej powtórzenia (nieuzasadniony optymizm) coraz częściej ryzykując coraz to większe kwoty; ta faza może trwać 3-5 lat
  2. Faza strat  – stawiając na wysokie zakłady naraża się na wysokie straty; wysokie pożyczki i próby odgrywania się, a w przypadkach powodzenia wygrane idą na spłaty długów; hazardzista gra kosztem pracy i domu, kłamie i zaczyna ukrywać swoje uzależnienie; unika wierzycieli i cały czas wierzy, że wkrótce nastąpi kolejna „wielka wygrana”;
  3. Faza  desperacji – separacja od rodziny i przyjaciół; utrata pracy i narastające długi powodują panikę; presja wierzycieli popycha często ku przestępstwom; te obciążenia prowadzą z kolei do psychicznego wyczerpania, pojawiają się wyrzuty sumienia, poczucie winy, bezradność i depresja;
  4. Faza utraty nadziei – rozwód; poczucie beznadziejności, myśli i/lub próby samobójcze; zostają wówczas 4 wyjścia: ucieczka w uzależnienie od alkoholu lub leków, więzienie, śmierć (samobójstwo lub z ręki wierzycieli) albo zwrócenie się po pomoc.